Wykłady odbywają się w okresie od października do czerwca, raz w miesącu, w poniedziałki o godzinie 18:00.
Patrząc na nocne rozgwieżdżone niebo trudno sobie wyobrazić, że gwiazdy, które zdają się być przytwierdzone do nieboskłonu na stałe, są tak naprawdę w ciągłym ruchu. Ich ruch jest niedostrzegalny gołym okiem, ale długoletnie i dokładne pomiary astronomiczne ukazują jak gwiazdy poruszają się po Wszechświecie. Podczas wykładu udamy się w podróż z gwiazdami, by zobaczyć jak wygląda, między innymi, ich ruch w Galaktyce oraz grawitacyjny taniec z innymi gwiezdnymi towarzyszami w układach podwójnych. Zdemaskujemy też, które z ruchów gwiazd są prawdziwe a które są iluzją wywołaną ruchem Ziemi.
Maciek Wielgus (Instituto de Astrofísica de Andalucía, IAA-CSIC, Granada, Hiszpania)
Istnienie astrofizycznych czarnych dziur jest dziś dość powszechnie akceptowane przez środowisko naukowe jako interpretacja obserwacji astronomicznych obiektów o bardzo dużej zwartości (duża masa, mała średnica). Pomimo tego zarówno osobliwość jak i horyzont zdarzeń są źródłem konceptualnych i filozoficznych niepokojów dla wielu badaczy. Istnieje cała menażeria teoretycznych alternatyw o podobnych parametrach zwartości ale eliminujących horyzont zdarzeń i/lub osobliwość: dziury robacze, gwiazdy bozonowe, nagie osobliwości, gravastary, fuzzballe, regularne czarne dziury pozbawione osobliwości,... Porozmawiamy o naturze tych egzotycznych obiektów, ich specjalnych własnościach i o tym czy mogą stanowić dobrą alternatywę dla "standardowych" czarnych dziur w świetle aktualnych badań astronomicznych.
